Διαβατήριο

Ο Γιώργος Παπανδρέου και η αμερικανική υπηκοότητα

Μου ζητήθηκε πρόσφατα να αναλύσω το θέμα της αμερικανικής ιθαγένειας του Γιώργου Παπανδρέου, δεδομένου ότι σύντομα μπορεί να είναι ο επόμενος πρωθυπουργός της Ελλάδας. Πράγματι είναι εξαιρετικά σπάνιο για πρωθυπουργό μιας χώρας να κατέχει παράλληλα και αλλοδαπή ιθαγένεια - πόσο μάλλον για κάποιον που είναι αλλογενής κατά τρία τέταρτα. Τα μοναδικά παραδείγματα πρωθυπουργών και αρχηγών κρατών με αλλοδαπή ιθαγένεια είναι αυτό του Alberto Fujimori, πρώην προέδρου του Περού με ιαπωνική και περουβιανή ιθαγένεια και του John Turner, πρώην πρωθυπουργού του Καναδά με καναδική και βρετανική ιθαγένεια. (όμως ο Turner γεννήθηκε το 1929 όταν όλοι οι πολίτες του Καναδά ήταν Βρετανοί και δεν υπήρχε ακόμα η έννοια της καναδικής ιθαγένειας)

Είναι γεγονός ότι η ιθαγένεια είναι ένδειξη υποταγής σε μια χώρα και στους νόμους της, και ως εκ τούτου οι ψηφοφόροι βλέπουν ιδιαίτερα αρνητικά τους υποψήφιους με διπλή ιθαγένεια. Δεν είναι τυχαίο ότι ο Ανδρέας Παπανδρέου, παραιτήθηκε δημόσια και επίσημα της αμερικανικής ιθαγένειας προτού εκλεγεί βουλευτής. Το ίδιο έκανε και η Michelle Jean που παραιτήθηκε της γαλλικής υπηκοότητας πριν να γίνει Κυβερνήτης του Καναδά. Το ενδεχόμενο δε ο Barack Obama να διατηρεί και την κενυατική ιθαγένεια καυτηριάστηκε ιδιαίτερα, μέχρι που αποδείχτηκε ότι ο Obama δεν θα μπορούσε να κατέχει την ιθαγένεια της Κένυας η οποία δεν επιτρέπει την πολλαπλή ιθαγένεια.

Καταρχήν, θα πρέπει να ερευνήσουμε αν ο Παπανδρέου πράγματι είναι πολίτης των ΗΠΑ. Εφόσον γεννήθηκε στις ΗΠΑ και δεν έκανε ποτέ αίτηση αποποίησης ιθαγένειας σε αμερικανικό προξενείο, και εφόσον οι ΗΠΑ δεν του αφαίρεσαν την ιθαγένεια επειδή έδρασε με τρόπο ασυμβίβαστο και με πρόθεση να χάσει την αμερικανική ιθαγένεια, ο Παπανδρέου είναι ακόμα αμερικανός πολίτης. Εξάλλου, είναι ευρέως γνωστό ότι τα παιδιά του έχουν διπλή ιθαγένεια (πράγμα αδύνατον εάν ο ίδιος δεν ήταν αμερικανός) και υπάρχουν και αναφορές σύμφωνα με τις οποίες ο Παπανδρέου ταξίδεψε στο Λονδίνο προκειμένου να ανανεώσει το αμερικανικό του διαβατήριο χωρίς το θέμα να πάρει την δημοσιότητα που θα έπαιρνε αν το ανανέωνε στην αμερικανική πρεσβεία στην Αθήνα. (Πηγή: «Η Εύα Γεωργίου Παπανδρέου Αποκαλύπτει», σελ. 35)

Το επόμενο βήμα είναι να ελέγξουμε τι επιπτώσεις μπορεί να έχει η αμερικανική υπηκοότητα στα μελλοντικά του καθήκοντα ως πρωθυπουργού της χώρας. Πέρα από το γεγονός ότι ο όρκος του να υπηρετεί τα συμφέροντα της Ελλάδας πάνω από όλα είναι ασυμβίβαστος με την ιδιότητα του αμερικανού πολίτη, υπάρχουν και ορισμένες πολύ σημαντικές υποχρεώσεις που έχουν όλοι οι αμερικανοί πολίτες (άρα και ο Παπανδρέου) σύμφωνα με την αμερικανική νομοθεσία. Οι υποχρεώσεις των αμερικανών πολιτών είναι οι εξής:
1) Να κάνουν φορολογική δήλωση κάθε χρόνο στην αμερικανική κυβέρνηση και να πληρώνουν φόρους πάνω σε όλα τα εισοδήματα τους, ανεξάρτητα του που διαμένουν και το από που προέρχονται αυτά τα εισοδήματα
2) Κάθε φορά που έρχονται στις ΗΠΑ να χρησιμοποιούν αποκλειστικά και μόνο αμερικανικό διαβατήριο, χωρίς την δυνατότητα να απολαμβάνουν διπλωματικής ασυλίας, μια και όλοι οι αμερικανοί πολίτες είναι ίσοι και έχουν ίσα δικαιώματα.
3) Να διατηρούν πίστη και υποταγή στις ΗΠΑ και ποτέ να μην κηρύξουν πόλεμο εναντίων των ΗΠΑ ή να βοηθήσουν τους εχθρούς των Ηνωμένων Πολιτειών. Όποιος αμερικανός πολίτης παραβεί τα ανωτέρω, μπορεί να καταδικαστεί για εσχάτη προδοσία και να αντιμετωπίσει ακόμα και την ποινή του θανάτου.

Από τα ανωτέρω είναι φανερό ότι η ιδιότητα του αμερικανού πολίτη είναι ασυμβίβαστη με την ιδιότητα του πρωθυπουργού της Ελληνικής Δημοκρατίας. Ο πρωθυπουργός της Ελληνικής Δημοκρατίας δεν μπορεί να ταξιδεύει στην Αμερική χωρίς διπλωματική ασυλία, ούτε μπορεί να ζυγιάζει την κάθε του κίνηση μήπως και βοηθήσει εχθρούς των ΗΠΑ. Πάνω από όλα όμως, ο πρωθυπουργός της ελληνικής δημοκρατίας δεν πρέπει να αφήνει καμία σκιά σχετικά με την πίστη του στην πατρίδα. Αν ο κύριος Παπανδρέου ήταν Αυστραλός με αμερικανική ιθαγένεια, δεν θα μπορούσε να γίνει ούτε καν βουλευτής, αν ήταν Βρετανός δεν θα μπορούσε να γίνει ούτε καν διπλωμάτης. Αν ήταν δε κινέζος, θα είχε αυτόματα χάσει την κινεζική ιθαγένεια. Για αυτούς τους λόγους, πιστεύουμε ότι θα ήταν σκόπιμο ο Γιώργος Παπανδρέου να ξεκαθαρίσει το θέμα της ιθαγένειας του, και χωρίς περαιτέρω χρονοτριβές να αποποιηθεί την αμερικανική ιθαγένεια με επίσημη δήλωση του στο αμερικανικό προξενείο.

03/2010
Σημείωση: Η αίτηση για ανανέωση του αμερικανικού διαβατήριου ρωτάει τον αιτούντα αν ανέλαβε αξίωμα σε τρίτη χώρα με πρόθεση να χάσει την αμερικανική ιθαγένεια. Ο κ. Παπανδρέου δηλαδή θα πρέπει κάθε φορά που ανανεώνει το αμερικανικό διαβατήριο του να γράφει ότι, ναι μεν ανέλαβε πρωθυπουργός τις Ελλάδας, αλλά χωρίς να θέλει να χάσει την αμερικανική ιθαγένεια. Πιθανόν εκεί να αναγράφει και άλλα για να είναι σίγουρος ότι η αίτηση του δεν θα απορριφθεί - όπως ότι ο όρκος που έδωσε σαν πρωθυπουργός ήταν τυπικός κ.λ.π.

10/2010
Σημείωση: Πρόσφατα υπέπεσαν στην αντίληψη μου και ορισμένες ακόμα περιπτώσεις αρχηγών κρατών με διπλή, αμερικανική ιθαγένεια ως εξής: O Valdas Adamkus, πρόεδρος της Λιθουανίας το διάστημα 1998-2003 και 2004-2009 είχε πολιτογραφηθεί αμερικανός πολίτης την δεκαετία του 1950 - αλλά αποποιήθηκε την αμερικανική ιθαγένεια με δήλωση του στο αμερικανικό προξενείο πριν αναλάβει τα καθήκοντα του ως πρόεδρος της Λιθουανίας. Επίσης, υπάρχουν αναφορές ότι ο πρωθυπουργός του Ισραήλ, Μπενιαμίν Νετανιάχου είχε την αμερικανική ιθαγένεια, αλλά επίσης την αποποιήθηκε με δήλωση του στο αμερικανικό προξενείο το 1982, αφού η ισραηλινή νομοθεσία δεν επιτρέπει σε όσους κατέχουν αλλοδαπή ιθαγένεια να είναι μέλη του ισραηλινού κοινοβουλίου. Ο Παπανδρέου τι έκανε?

Το παραπάνω άρθρο όπως και όλα τα άρθρα στο diavatirio.com είναι copyrighted και η αναδημοσίευση χωρίς άδεια απαγορεύεται - μπορείτε όμως να δημοσιεύσετε link στο diavatirio.com. Το diavatirio.com ασχολείται αποκλειστικά με νομικά θέματα μετανάστευσης και αλλοδαπών στην Ελλάδα και σε τρίτες χώρες και το παραπάνω άρθρο είναι μια νομική και μόνον ανάλυση της ιθαγένειας του Παπανδρέου.

Σχόλια

2926
04 Ιουλ 2010, 04:38
Η ευθύνη του λαού απέναντι στον Γ. Παπανδρέου

Πριν τις εκλογές του Οκτώβρη του 2009, σαν υπεύθυνος πολίτης αποφάσισα να καθίσω στο λάπτοπ μου και να ψάξω την πορεία του ανθρώπου που λέγεται Γιώργος Παπανδρέου. Μπήκα λοιπόν στα ''ΝΕΑ'' πήγα στην αναζήτηση ειδήσεων και πληκτρολόγησα ''Παπανδρέου''. Μου έβγαλε κάποιες χιλιάδες ειδήσεις ως αποτέλεσμα και αποφάσισα να μεταφερθώ στην περίοδο 1996-2004 που κατείχε κυβερνητικές θέσεις και να βρω το ''έργο'' του.

Έφτιαξα λοιπόν έναν μεγάλο φραπέ, κάθισα αναπαυτικά στην θέση μου και για ώρες πολλές περιπλανήθηκα στα νέα των ''ΝΕΩΝ''.
Τι βρήκα? Ταξίδια. Πολλά ταξίδια κυρίως σε Τουρκία, Αμερική και λιγότερα στο υπόλοιπο του κόσμου. Πέρα από αυτά? Συναντήσεις. Με πολύ κόσμο. Με υπουργούς, πρεσβευτές, στελέχη κρατικών μηχανισμών και ιδιωτικών ετικετών. Πέρα από αυτά δεξιώσεις, μίτινγκ, υπογραφές μνημονίων χαμηλής έντασης, φόρουμ κλπ.

Μετά από μερικές εκατοντάδες αποτελέσματα που επικεντρώνονταν σε περιγραφή γεγονότων αποφάσισα να επιμείνω περισσότερο σε γνώμες παρά σε γεγονότα για να βρω επιτέλους τι κερδίσαμε από όλες αυτές τις συναντήσεις. Τι βρήκα? Τίποτα.
Τόσα χρόνια ταξιδιών, συναντήσεων και διαπραγματεύσεων και τίποτα το χειροπιαστό. Μια συνθήκη ρε παιδί μου που να δεσμεύει κάποιον λαό απέναντι μας σε κάτι. Το απόλυτο τίποτα.

Η αλήθεια είναι ότι δυσανασχέτησα λίγο. Σκέφτηκα, ένας άνθρωπος με τέτοια πορεία, τι τύχη μπορεί να έχει σαν πρωθυπουργός της χώρας?
Την απάντηση την βλέπω ανάγλυφα ζωγραφισμένη μπροστά μου σήμερα.

Υπάρχει διάχυτη, σε μερίδα της κοινωνίας, η άποψη ότι ο πρωθυπουργός μας θα ένιωθε πιο άνετα ως πρόεδρος μιας Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης με εξειδίκευση πάνω στην κλιματική αλλαγή του πλανήτη εως το 2060. Ωστόσο εμείς τον εξουσιοδοτήσαμε να ενεργεί αντί υμών σε εθνικό επίπεδο μέχρι το μακρινό και σκοτεινό 2013. Τότε θα ''ξαναμιλήσουμε''.

Τι θα πούμε άραγε?

http://29-26.blogspot.com/2010/06/blog-post_27.html
*'Ονομα ή Ψευδώνυμο:
Email:
Ειδοποίηση μετά απο ανάρτηση νέων σχολίων
Κάντε κλικ για να μείνει το email σας κρυφό
*Σχόλιο:
 
Powered by Scriptsmill Comments Script